Het is bijna voorbij..

Hello!

Bastimentos was geweldig, veel gekke, lieve mensen ontmoet, prachtige stranden gezien en naar leuke feestjes geweest. In Bastimentos gingen we naar een lokaal feestje, waar bijna geen toeristen waren. Het caribische bloed zit er hier nog goed in, jong en oud dansten, en hoe. Ik moest denken aan de feestjes van vroeger toen ik een jaar of twaalf was. Hoe jongens me vroegen om met ze te schuifelen en hoe we dan vervolgens een meter van elkaar afstonden. Bij de twaalfjarige jongens en meisjes van Bastimentos gaat het er heel anders aan toe, als jullie begrijpen wat ik bedoel. Dios mio. Op woensdag zijn we ook nog naar een feestje op bocas zelf geweest, met de boot. Was leuk om mee te maken, maar deed me een beetje aan Mallorca denken. Allemaal proppermeisjes uit Amerika en bijna geen local te bekennen.

Nu ben ik weer in Puerto Viejo en heb nog maar anderhalve week te gaan. Ik heb nog wat interviews gehad, maar geloof het ergens wel een beetje. Iedereen zegt toch vrijwel dezelfde dingen, oftewel, ik denk dat er sprake is van saturatie, om maar even in antropologische termen te spreken. Ik vind het nog steeds super hier, vandaag was er een surfcompetitie, iedereen was op het strand. Er was muziek, caribisch eten, zon. Ik had even een triest momentje, eigenlijk wil ik helemaal niet weg. Maar goed, weekendje oerolfestival en beeksebergen in het vooruitzicht zijn ook heel wat waard ;). Ik ga trouwens niet meer naar New York, ik heb m'n ticket verzet en vlieg volgende week maandag (de 25ste) direct door naar Amsterdam. Ik heb niet zo'n behoefte meer aan Babylon na drieenhalve maand Zion (terminologie van Puerto Viejo). Ik ga nog lekker even genieten van al het moois hier. Sinds gisteren huurt een ander meisje uit Amerika van mijn leeftijd ook hier een cabina waar ik het goed mee kan vinden. Ook is er meisje uit Nederland die hier een paar weken Spaans gaat leren. En vanavond is het ladies night in Johnny's Place!

Veel liefs van Daan

Verplichte vakantie in Panama

Hello!

Wat gaat de tijd snehel!! Raak er een beetje gestresst van, want wil nog best veel doen voor m`n onderzoek.. Op zich gaat het wel goed, ik heb pas ontdekt dat er iedere week een bijeenkomst is van de Asociacion de desarollo integral de Puerto Viejo, een organisatie die zich bezighoudt met onder andere behoud van de cultuur. Beetje laat, maar wel nuttig! Donderdag was ik bij een bijeenkomst, het was in het Spaans, begreep er niet heel veel van, maar de helft van de leden waren informanten die ik had geinterviewd. Heb dus wel de juiste personen benaderd. Ik moet nog een paar mensen interviewen van de oudere generatie en nog een paar van de jongere generatie. Ik was van plan twee jongens te interviewen waar ik de laatste tijd wat mee ben opgetrokken, maar ze hebben me van de week allebei de liefde verklaard, dus dat is weer een beetje ingewikkeld..

Ik ben de gekkigheid van Puerto Viejo weer even ontvlucht en ben verplicht vakantie aan het vieren in Panama, omdat ik het land uit moet vanwege mijn visum. Ik ben in Bocas del Toros, een eilandengroep aan de oostkust. Het staat bekend als heel erg regenachtig, maar vandaag was het heerlijk weer, lekker de hele dag op een tropisch strand gelegen. Aan het eind van de middag met een bootje naar eilandje Bastimentos gegaan, het eiland waar alleen maar zwarte mensen wonen en waar dus nog een echt Caribisch sfeertje hangt, maar vanavond wordt het een avondje in het hostel blijven, want alle barren zijn gesloten vanwege de presidentsverkiezingen en geen supermarkt verkoopt alcohol. Dit doen ze om rellen te voorkomen, zouden ze in Nederland ook moeten doen als er een wedstrijd Ajax-Feyenoord is.

Sander is afgelopen dinsdag weer vertrokken, dus ik heb m`n vrijheid weer terug. Nee hoor, zo erg was het niet, we hebben heel veel leuke dingen gedaan! Naar een nationaal park in Cahuita en met een lokale gids de jungle van Manzanillo ingegaan. Rondon (caribische kokossoep met een hoop vis en lokale groenten) gegeten bij de familie van een jongen die ik had geinterviewd. Was superleuk, hij had een enorme pan gemaakt en allerlei mensen liepen constant in en uit. En met de auto naar het afgelopen Gandoca gegaan om de zeeschildpadden te zien. Ik was er wel al geweest, maar het was dit keer toch heel anders. Janelle, mijn vriendinnetje van Amerika en James, een jongen van Puerto Viejo waren ook mee. Janelle was te dronken om mee te gaan, maar James had zoiets nog nooit meegemaakt en vond het prachtig. De vorige keer was het volle maan en nu nieuwe maan, dus het was heel donker en spookachtig op het strand. `s Avonds zijn we nog naar de plaatselijke bar gegaan, waar vijf andere mensen waren, maar wij hadden het best naar ons zin op de dansvloer.

Zo, jullie zijn weer op de hoogte, woensdag ben ik waarschijnlijk weer terug in Puerto Viejo! Heb er nu al zin in.

xxx Daan

Fietsen met Sander, wie had dat gedacht

Hallo!

Nou, Sander is afgelopen donderdag aangekomen! Anti bus als ie is, heeft ie toch de tocht van bijna vijf uur van San Jose naar hier ondergaan. Ook is ie anti fiets, maar vanaf dag een heeft ie er toch een gehuurd en hebben we zelfs al wat fietstochtjes gemaakt. Voor de komende dagen hebben we wel een auto gehuurd. Zaterdagavond al een leuk Costa Ricaans feestje gehad in het huis van Gustavo, met veel eten en rum en cola. Zondag kikkers gezocht in de Botanische tuinen, maandag naar een centrum gegaan waar baby aapjes en luipaarden en slangen worden opgevangen. Nu Sander hier is gaan we ook lekker uit eten om de vers gevangen vis te eten. We vermaken ons wel! Gaat natuurlijk wel een beetje van de onderzoekstijd af, maar als we dan een dag niets doen, ben ik ook wel meer gemotiveerd om even veel te doen in een dag, dus maakt het allemaal niet zo heel veel uit.

Zaterdag ben ik weer naar een bruiloft geweest! Van een jongen die ik had geinterviewd, hij ging trouwen met een meisje uit Amerika die hier ook woont. Heel leuk en mooi, op het strand, iedereen in zomerjurkjes op slippertjes. En na afloop lekker veel Caribisch eten. Mooie ervaring weer!

Ik leer Puerto Viejo steeds beter kennen en verbaas me iedere dag weer over alle verhalen die ik hier hoor. Zo zijn er een aantal jongens werkzaam als gigolo en schijnen veel jongens te leven van het geld dat hun vriendinnetje die in Duitsland of Zwitserland zit hen opstuurt. Ook hoor ik verhalen van een hoop enge dingen die hier gebeuren, maar waar niemand echt van op lijkt te kijken. Voor een buitenstaander lijkt het hier allemaal zo chill, relax en paradijselijk, maar er is wel veel aan de hand. Jammer van deze plek, er is zoveel veranderd de laatste jaren en de vooruitzichten zien er ook niet echt positief uit..

Liefs van Daan

Semana Santa ontvlucht

Hola!

De straten vol met auto's, overal muziek, mensen, drank en eten, het is semana santa! Oftewel paasweek, en het is nogal een gekkenhuis in Puerto Viejo. Maar gelukkig is vandaag de laatste dag en wordt het hier weer zoals het was. Ik ben de drukte wel een paar dagen ontvlucht, met een groepje zijn de woensdagavond naar Gandoca gegaan, een heel klein plaatsje vlakbij de grens van Panama. De familie van Neftaly, een van de jongens die mee was woont daar, dus het was leuk dat we meteen het hele dorp kenden. Het was heerlijk, echt een paradijsje. Op de eerste dag zijn we naar Punta Mona gelopen, een strand waar een boerderij is waar een community van hippies woont, inclusief de hippies waar ik een paar weken geleden over schreef. Was leuk om te zien hoe ze daar wonen in niemandsland en leven van de natuur. 's Avonds zijn we het strand op gegaan om zeeschildpadden te zoeken. We hebben er twee gevonden die uit de zee waren gekomen om hun eieren in het zand te leggen. Het was geweldig! Bijna twee meter lang en een halve meter hoog, echt super om te zien. Er waren vrijwilligers die de eieren opvingen om ze vervolgens op een veilige plek weer te begraven, ze leggen in een kwartier wel honderd eieren. Vrijdag weer terug naar Puerto Viejo gegaan.

De laatste weken ga ik nogal een beetje teveel naar feestjes en vliegen de dagen voorbij. Het leven hier gaat z'n gangetje, alles is een beetje vanzelfsprekend geworden, er zijn niet zoveel nieuwe indrukken meer dus de tijd gaat supersnel. Ik ben een beetje aan het socializen met eventuele nieuwe informanten, maar van interviews is het de laatste tijd niet echt van gekomen. Maar het is ook wel goed om eerst een vertrouwen te scheppen voordat je allemaal interviewvragen op mensen afvuurt. Zo af en toe ga ik even kletsen met een mannetje die sieraden aan de kant van de weg verkoopt, of eet ik pizza met een oud mannetje die op zaterdagmiddag voor zijn huisje zit. Ik heb een vrouwtje die cabina's heeft een paar dagen geholpen met schilderen. Een rastaman die eten verkoopt aan het strand geholpen met visjes bakken. Meegeholpen met het organiseren van een kinderfeestje en laatst was ik uitgenodigd voor de verjaardag van de dochter van een vrouw die hier vlakbij woont. Gisteren ben ik maar weer een keer naar de kerk gegaan en werd ik uitgenodigd om na de dienst met wat mensen samen te lunchen. Soms lijkt het alsof ik niet zoveel aan m'n onderzoek doe, maar dit soort dingen zijn ook nuttig.

Broerlief komt trouwens langs! Afgelopen woensdag besloten, donderdag is hij hier al! Spannend, ben benieuwd hoe hij het hier vindt.

Veel liefs van Daan

Een Costa Ricaanse bruiloft

Hola!

Bedankt voor de leuke mailtjes en reacties! Ik ben maandag teruggekomen van een weekendje Heredia! Heb de familie opgezocht waar ik de vorige keer in Costa Rica twee weken heb gewoond toen ik daar Spaans aan het leren was. Een van de dochters, Laura, trouwde afgelopen zaterdag en ik was uitgenodigd! Leuk hoor, ik kon het hele weekend bij hen blijven logeren en zaterdag ook alle voorbereidingen meegemaakt. Het was nogal een chique bedoening, mijn jurkje met bloemetjes dat ik in Puerto Viejo had gekocht voldeed niet bepaald aan de dresscode, dus ik mocht een jurk en schoenen van Hazel, de zus van Laura lenen. Ook ging ik zaterdagochtend naar de schoonheidsspecialist om m'n teennageltjes te laten lakken en eenmaal in het hotel waren een haar en een make up artiest aanwezig. Dus de hele dag lekker tutten. De ceremonie was pas om half zes 's avonds, het was buiten in de tuin van het hotel. Het was jammer genoeg wel best koud en er was superveel wind, waardoor mijn rok de hele tijd omhoog waaide terwijl ik naar mijn plekje vooraan liep. En ik was al zo onopvallend door mijn lengte en niet zo Costa Ricaanse uiterlijk. Daarna een buffet. Ze waren niet echt van het drie keer langslopen, mijn bord was nog niet leeg of de salsaband begon al. Lekker gedanst, en later was nog een Braziliaanse dansgroep en kregen we allemaal een carnavalmasker en wat andere dingetjes.
Het was dus superleuk om mee te maken, maar ik weet wel dat ik nooit van mij leven zo'n bruiloft zou willen. Iedere keer wanneer ik Laura belde in de weken voor de bruiloft was ze superdruk met de voorbereidingen en de dag voor de bruiloft kwam ze pas om elf uur 's avonds thuis van de laatste regeldingetjes, huilend van de stress met haar poepdure trouwjurk in de hand. En al dat chique gebeuren, niks voor mij. Ik heb ook foto's geplaatst!

Kus van Daan

Dansen, vrijwilligen en kerkelijk zijn

Hooi!

Ik heb mijn bar gevonden, de maritza bar, waar iedere zaterdag en zondagavond een salsaband is! De mensen met wie ik voornamelijk uitga, zijn niet zo van de salsa, meer van de reggae, maar zondag ben ik maar gewoon in m'n eentje gaan dansen. Het was superleuk, heb ook al een favoriete danspartner. Zondagvond blijft dus gewoon de vaste salsa avond.

De gesprekken met de oudere generatie van Puerto Viejo gaan nog steeds goed. Het is wel de bedoeling dat je als antropoloog veel rondhangt met de mensen van de gemeenschap en ook herhaardelijk met ze afspreekt. Ik heb al heel veel mensen benadert, maar tot nu toe nog niet echt de mogelijkheid gehad om voor een tweede keer met iemand te spreken. Vind het ook moeilijk te bedenken wat voor een andere vragen ik dan moet stellen. Ik had laatst een interview met iemand die schoonmaakacties van het strand organiseert, en heb een ochtendje meegeholpen. Vond het eerst een beetje genant, want ik stond daar met m'n rubberen handschoenen en m'n vuilniszak in m'n hand op het strand waar iedereen naar de surfers aan het kijken is, maar wat surfjongens en toeristen begonnen ook mee te helpen, dus dat was wel weer leuk. Verder wil ik ook gaan vrijwilligen op de organische boerderij van Veronica, een ander vrouwtje die ik heb geinterviewd. Een andere manier om meer in de gemeenschap te komen is naar de baptistkerk gaan. Op zondagochtend zat ik met mijn brakke hoofd in de kerkbanken. Iedereen was heel vriendelijk en heette me welkom. Ze waren blij voor me dat ik een plek had gevonden waar ik de heer kan prijzen. Ik hoopte een beetje anoniem te blijven door achter in de kerk te gaan zitten, maar na wat gezang en geklap moest ik, omdat ik nieuw was, opstaan en mezelf voorstellen. Ik voelde me nogal hypocriet omdat ik in Nederland haast nooit naar de kerk ga. Maar het was een hele ervaring.

Voordat ik hier kwam verwachtte ik dat ik maar op het strand hoef te zitten en de rastajongens vanzelf naar me toe komen. Ik heb wel wat jongens ontmoet, maar het valt toch een beetje tegen, ik zal ze toch zelf moeten aan gaan spreken en vragen gaan stellen. Bovendien vind ik ze een beetje nors, niet al te vriendelijk. Ik heb wel een jongen ontmoet op het strand laatst, Kemba, hij is heel grappig en aardig, maar hij wil vooral mijn 'Caribean boyfriend' zijn. En geld aan me verdienen door me surflessen aan te praten. Ik zit een beetje in een lastige situatie, ik zeg namelijk gewoon dat ik een vriend heb in Nederland, maar als ze weten dat ik toch niets met ze wil, worden ze wel erg afstandelijk. Hmm..

Maar over het algemeen ben ik nog steeds blij met mijn onderzoek! Gisteren had ik een happy momentje, ik was naar Cahuita gegaan om Laura te ontmoeten, een vrouw die bij de gemeente werkt en een organisatie voor alleenstaande vrouwen leidt. Zij kon mij volgens Angie, van Proyecto Caribe, heel veel vertellen. Ik heb de bus vroeg in de ochtend genomen, zodat ik 'sochtends nog even naar het nationale park in Cahuita kon. In de bus ontmoette ik een meisje uit Amerika met wie ik het park ging wandelen. Om 2 uur had ik een afspraak met Laura,maar toen ik daar kwam, was ze er natuurlijk niet. Dat gebeurt hier vaker. Er was iets tussen gekomen, maar Marjorie, haar dochter was er wel. Ik werd in huis uitgenodigd, een heel klein huisje, waar ze met z'n allen woonden, met kippen, honden en katten. Ik vond het heel bijzonder. De organisatie leert de alleenstaande moeders poppen en handtassen maken om te verkopen, afro caribische poppen en tassen met caribische prints. Deze familie is heel erg 'into' de cultuur, dat had mijn onderzoek wel even nodig. Laura wil zelfs een school openen waar de kinderen het Creools leren en leren over de geschiedenis en de cultuur van de Afro Caribische bevolking in Costa Rica.

Sowieso kom ik meer bij de mensen thuis, laten ze me persoonlijke dingen zien, zoals foto's van kinderen en andere familieleden. Het is fijn te merken dat je vertrouwen wekt. Toch ben ik soms ook onzeker over m'n onderzoek, of het wel genoeg diepgang heeft, vooral als ik de verhalen lees van andere antropologen die zich nu in andere delen van de wereld bevinden! Dan vraag ik me af of ik niet teveel op het strand hang, dat is nu wel heel verleidelijk, want het is eindelijk mooi weer, jippie! Ik begin dus ook eindelijk een beetje bruin te worden. Maar morgen heb ik een laptop dagje en ga ik m'n interviews maar eens uitwerken. Wordt vervolgd!

Kus van Danielle

Het is fijn om weer thuis te zijn..

Hola todos!

Vanmiddag ben ik teuggekomen van een paar dagen zon en hitte! Ik was het een beetje zat hier, dus ik ben een paar dagen naar Santa Theresa gegaan, een plaatsje aan de westkust. Lekker twee dagen bruingebakken, in de hangmat gehangen, veel koude douches genomen en gesurft! Maar heb ook nog wel iets nutigs gedaan, in San Jose had ik nog een afspraak met de voorzitter van de organisatie 'proyecto caribe', superaardige en intelligente man, hij vertelde dat hij wel vijf masters heeft!  Leuk en zinvol gesprek gehad.

In de bus naar Santa Theresa ontmoette ik een jongen die in San Jose in een hostel werkt en ieder weekend naar Santa Theresa gaat, hij kan supergoed surfen en heeft me een lesje gegeven. Gisterenochtend heb ik na de reggaeparty op het strand de bus terug genomen. Het was heel fijn om even ergens anders te zijn, maar ik was ook wel weer heel blij terug te gaan naar Puerto Viejo. En toen Marisela, het meisje dat mijn cabina schoonmaakt me vanmiddag blij verrast begroette, voelde het best een beetje als thuiskomen. Even weg van hier laat me deze plek dus meer waarderen. Puerto Viejo is toch eigenlijk wel heel bijzonder om te wonen! Ik heb weer genoeg energie om verder te gaan met m'n onderzoek en de regen hier maar gewoon te negeren.  Vanavond even bijslapen en morgen weer verder met de interviews!

Liefs van Daan

Een huisje!

Hallo!

Sinds gisteren heb ik een huisje! Ik woon nu in een cabina, het heeft een tweepersoonsbed en een eenpersoonsbed en een eigen badkamertje. De keuken deel ik met de mensen die in de andere zeven cabina's op het terrein wonen. Ik dacht dat er allemaal mensen wonen die hier ook voor langere tijd zijn, maar nu zijn er vooral veel Nederlanders die hier naar de talenschool gaan. Maar ben blij! Er is een telefoonnummer waarop ik te bereiken ben, maar wees voorbereid dat je dan wel een Spaans vrouwtje aan de lijn krijgt die geen bijna Engels spreekt. Het nummer is +50627500964. Ik heb nu geen internet meer, maar mag zo vaak ik wil internetten bij een Amerikaans koppel dat hier een lodge in de jungle heeft, en ik mag ook gebruik maken van het internet van het hostel waar ik de afgelopen twee weken heb gezeten. Dan moet Joep dus af en toe wel door de regen, maar in een tas onder een paraplu is dat goed te doen.

Met het onderzoek gaat het wel goed, ik heb vooral veel gesprekken met de oudjes, leuk om hun levensverhalen te horen. Ik heb hier en daar ook wel wat gekletst met wat rastamannen, vanochtend had ik een afspraak met een surfleraar van hier. Zo te horen zijn de mannen nogal vol van zichzelf en zijn ze zich er heel erg van bewust dat ze met hun surfbroekjes en dreadlocks heel wat bekijks hebben. Misschien is een surflesje nemen wel een goed middel voor participerende observatie.. En natuurlijk een dagje naar het surfstrand hier, maar het blijft maar regenen! Volgens een man die ik vanochtend sprak is dit het ergste regenseizoen in dertig jaar. Maar goed, ik heb op internet opgezocht dat april en mei de droge maanden zijn hier, dus het zal wel beter worden. En misschien trakteer ik mezelf na mijn harde werk wel op een paar dagen westkust, waar de zon wel schijnt!

Liefs van Daan

Volgende pagina »